Four striped Adidas of Kampong Adidas (zoals de lokale bevolking deze rubberen schoentjes noemt) kopen voor ons verblijf in de jungle in Maleisie.
zaterdag 1 augustus 2009
Singapore
Is onze hub in Azië en we komen er drie keer terug. Geen stad met een soul, maar wel een fijne plek om dingen te regelen en aankopen te doen: het is schoon, modern, de taxichauffeurs zijn eerlijk en we hebben altijd wifi op de kamer, waardoor regeldingen een stuk soepeler gaan. Tijdens één van de stay overs doen we een kookcursus in het Raffles Hotel.
Op de motor
Stephan met Laxman op de motor: even geld pinnen. Het plan is dat Laxman binnen een jaar ofzo wordt uitgehuwelijkt (als je dat kan zeggen van een jongen) en hij vindt het maar niets. Een pluspunt is er wel: “Je kunt nu tenminste een meisje bellen en vragen of ze het wel ziet zitten om met mij te trouwen. Dat kon vroeger niet.”
Allemaal even niet lachen graag
Ik zweer je dat zíj met míj op de foto wilden, ook al lijkt het alsof ik ze heb gedwongen.
Sprookjespaleis
Het groepspoepen bij zonsopgang en voor zonsondergang (niet wij hoor), het dagelijkse gerochel van 6 tot 11 uur ’s ochtends, het oneerlijke handelen en het openbaar vervoer zijn we een beetje zat, dus de laatste week in India genieten we in twee heerlijke sprookjespaleizen van een rustig uitzicht en lieve mensen (de werknemers in de hotels worden ineens veel aardiger als ze beter worden betaald….). The Hill Fort Kesroli en The Neemrana Fort-Palace. http://www.neemranahotels.com/
Aankopen doen in India
In India draaien je hersenen overuren. Je moet de verkopers een stapje voor zijn, maar dat lukt natuurlijk nooit, want ze zijn zo gehaaid als wat. De mislukte onderhandelingen/aankopen kunnen worden onderverdeeld in 5 categorieën:
1. Je denkt iets te kopen, maar dat koop je eigenlijk niet
2. Je denkt ergens over te onderhandelen, maar eigenlijk onderhandel je daar niet over
3. Je bent gewoon een domme buitenlander en controleert je aankoop niet
4. Je denkt dat iemand vriendelijk probeert te zijn (wat al genoeg moet zijn om je argwanend te maken in India)
5. Je spreekt een prijs af, maar vergeet een andere factor (bijvoorbeeld aantal minuten, aantal stuks, etc)
Om dit blog een beetje leesbaar te houden, bij elk maar één voorbeeld, maar geloof ons, we hebben er veeeeeel meer:
1. Je bestelt een auto met chauffeur en betaalt extra voor airconditioning, omdat het overdag tegen de vijftig graden Celcius loopt. Vervolgens weigert de chauffeur onderweg de airconditioning aan te zetten, omdat dat benzine kost. Op je ‘Ja maar, ik heb extra betaald voor een auto met airconditioning’, krijg je als antwoord dat je toch ook hebt gekregen wat je vroeg: een auto met airconditioning.
2. Je onderhandelt een prijs voor een ritje met de riksja, maar op de bestemming aangekomen is de prijs verdubbeld. Op je ‘Ja maar, we hadden deze prijs afgesproken’, krijg je te horen: dat was per persoon en jullie zijn met z’n tweeën. De volgende dag heb je de truc geleerd en je onderhandelt over de prijs voor de rit inclusief het aantal personen. Om er op de bestemming achter te komen dat de prijs weer verdubbeld is: want je hebt ook twee stuks bagage. Afin... zo gaat het nog wel even door.
3. Je glijdt tijdens de eerste ‘downward dog’ van je yogamatje, omdat ze van puur plastic zijn gemaakt; stikt bijna in een met giftige rook gevulde kamer omdat je op de markt ‘muskietencoils’ hebt gekocht die niet van echt te onderscheiden zijn, je wilt je nieuwe omslagsjaal omdoen en daar blijkt bij het uitvouwen een gat in te zitten, je koopt en betaalt voor koekjes, maar als je het zakje opent zit er iets anders in.
4. Je zit als man bij de kapper en na de tondeuse- en knipsessie begint de kapper je nek en schouders te masseren. ‘Is dit inbegrepen?’ vraag je. ‘Yes, is extra’. Na vijf minuten vraag je nog een keer ‘Are you sure this is included in the price for the haircut? “Yes, yes, no problem is extra”, zegt hij met een stralende ‘you are my best friend’ glimlach. Nu ben je vier keer teruggekomen omdat hij telkens geen elektriciteit had voor de tondeuse en vroeg hij je elke keer wanhopig om bij hém terug te komen en niet bij een van de andere vier kappers in het rijtje, dus denk je nog dat hij iets aardigs voor je wil doen. Tot de rekening komt en er een bedrag wordt gevraagd van vier keer de afgesproken prijs. “Told you, is extra!”
5. Je benadert een belkantoortje en vraagt om de kosten per minuut naar Nederland. “Dat is zo- en zoveel rupees.” “Oke, zo- en zoveel rupees per minuut, naar Nederland.” “Yes, yes.” “Dus het is zo- en zoveel rupees om bij jou, met deze telefoon naar Nederland te bellen?” “Yes.” “Geen extra kosten, geen grappen, het is zo- en zoveel als ik hier, nu, met deze telefoon, naar Nederland bel en dadelijk bij jou afreken... etc (je kunt niet duidelijk genoeg zijn). En dan loop je na het elf minuten durende telefoongesprek (bijgehouden op je eigen mobiele telefoon) terug naar het kantoortje, waar je een rekening krijgt die bijna drie keer zo hoog is. Op je “Ja maar, het was toch zo- en zoveel per minuut?” “Yes, dat klopt. En je hebt voor 29 minuten gebeld, kijk maar, hier staat het.” Grrrrrrr….
1. Je denkt iets te kopen, maar dat koop je eigenlijk niet
2. Je denkt ergens over te onderhandelen, maar eigenlijk onderhandel je daar niet over
3. Je bent gewoon een domme buitenlander en controleert je aankoop niet
4. Je denkt dat iemand vriendelijk probeert te zijn (wat al genoeg moet zijn om je argwanend te maken in India)
5. Je spreekt een prijs af, maar vergeet een andere factor (bijvoorbeeld aantal minuten, aantal stuks, etc)
Om dit blog een beetje leesbaar te houden, bij elk maar één voorbeeld, maar geloof ons, we hebben er veeeeeel meer:
1. Je bestelt een auto met chauffeur en betaalt extra voor airconditioning, omdat het overdag tegen de vijftig graden Celcius loopt. Vervolgens weigert de chauffeur onderweg de airconditioning aan te zetten, omdat dat benzine kost. Op je ‘Ja maar, ik heb extra betaald voor een auto met airconditioning’, krijg je als antwoord dat je toch ook hebt gekregen wat je vroeg: een auto met airconditioning.
2. Je onderhandelt een prijs voor een ritje met de riksja, maar op de bestemming aangekomen is de prijs verdubbeld. Op je ‘Ja maar, we hadden deze prijs afgesproken’, krijg je te horen: dat was per persoon en jullie zijn met z’n tweeën. De volgende dag heb je de truc geleerd en je onderhandelt over de prijs voor de rit inclusief het aantal personen. Om er op de bestemming achter te komen dat de prijs weer verdubbeld is: want je hebt ook twee stuks bagage. Afin... zo gaat het nog wel even door.
3. Je glijdt tijdens de eerste ‘downward dog’ van je yogamatje, omdat ze van puur plastic zijn gemaakt; stikt bijna in een met giftige rook gevulde kamer omdat je op de markt ‘muskietencoils’ hebt gekocht die niet van echt te onderscheiden zijn, je wilt je nieuwe omslagsjaal omdoen en daar blijkt bij het uitvouwen een gat in te zitten, je koopt en betaalt voor koekjes, maar als je het zakje opent zit er iets anders in.
4. Je zit als man bij de kapper en na de tondeuse- en knipsessie begint de kapper je nek en schouders te masseren. ‘Is dit inbegrepen?’ vraag je. ‘Yes, is extra’. Na vijf minuten vraag je nog een keer ‘Are you sure this is included in the price for the haircut? “Yes, yes, no problem is extra”, zegt hij met een stralende ‘you are my best friend’ glimlach. Nu ben je vier keer teruggekomen omdat hij telkens geen elektriciteit had voor de tondeuse en vroeg hij je elke keer wanhopig om bij hém terug te komen en niet bij een van de andere vier kappers in het rijtje, dus denk je nog dat hij iets aardigs voor je wil doen. Tot de rekening komt en er een bedrag wordt gevraagd van vier keer de afgesproken prijs. “Told you, is extra!”
5. Je benadert een belkantoortje en vraagt om de kosten per minuut naar Nederland. “Dat is zo- en zoveel rupees.” “Oke, zo- en zoveel rupees per minuut, naar Nederland.” “Yes, yes.” “Dus het is zo- en zoveel rupees om bij jou, met deze telefoon naar Nederland te bellen?” “Yes.” “Geen extra kosten, geen grappen, het is zo- en zoveel als ik hier, nu, met deze telefoon, naar Nederland bel en dadelijk bij jou afreken... etc (je kunt niet duidelijk genoeg zijn). En dan loop je na het elf minuten durende telefoongesprek (bijgehouden op je eigen mobiele telefoon) terug naar het kantoortje, waar je een rekening krijgt die bijna drie keer zo hoog is. Op je “Ja maar, het was toch zo- en zoveel per minuut?” “Yes, dat klopt. En je hebt voor 29 minuten gebeld, kijk maar, hier staat het.” Grrrrrrr….
We care you!
Heerlijk, dat Engels in India en de rest van Azië. Een paar voorbeelden:‘- 'Delicious Crap’ op de menukaart betekent pannenkoek oftewel crèpe,‘
- 'Lemon Creap’ (wederom: pannenkoek)‘
- 'Write your order on the Ordershit’ (ordersheet dus, bestelformulier)
- En deze, op een pakje shampoo: ‘Health shampoo for regular oil users’. Voor wie?
- ‘We cover you, we care you’ (op een rek met omslagdoeken)
- Met enorme letters op een chique pand: ‘Obsessed with quality since 1989’ (best eng, zo groot)
- En een reclameslogan op een brochure van een hotelketen: ‘Connect with the Cosmos, it can make your bottomline soar to the sky!’ Ehh, wàt?
- Oke nog eentje dan, uit dezelfde brochure: ‘There’s always place at the top, but not to sit down! But running is better than standing around!’ En zo is het!
The Gang(es)
Samen met Sara (UK), Jennifer (US), Rob (Oz) & Louisa (UK) naar de Beatles ashram, pootjebaden in de Ganges en daarna lekker eten. We volgen ook de in India niet onoverbodige workshop ‘Finding Peace in the Chaos’, mén wat kan het moeilijk zijn om zen te blijven in het overbevolkte India, waar logica, rust en privacy vaak ver te zoeken zijn.Aarti in Rishiskesh
De aarti is een ritueel aan de Ganges dat elke avond plaatsvindt. De eerste paar keer doet het gezang, versterkt en vervormd door luidsprekers, pijn aan je oren. Maar toch heeft het wel wat, zo’n samenkomst van de gemeenschap en iedereen die erbij wil zijn. Een mooie is die van onze eigen Parmarth Niketan (foto’s).
Deepak & Deepak
De rituelen, processies, gezangen en offeringen die we zien zijn bijzonder, maar het leukst is nog wel het contact met de kinderen uit de ashrams. Op de foto boezemvrienden Deepak & Deepak.
Green, clean & sereen
In Uttarkashi doen we mee aan de opening van het milieuprogramma ‘Green, clean & sereen’, bittere noodzaak in India, want het is doodnormaal om al het afval gewoon uit je handen te laten vallen. Dat die neiging nog niet helemaal weg is, blijkt als we de straat gaan opruimen (Opzoomeren zeg maar, of kennen alleen Rotterdammers dat…?): de kids rapen aan de ene kant afval op, maar aan de andere kant verdwijnt de doos waar de plastic handschoentjes in hebben gezeten met een grote boog in de berm. En in de loop van de middag vinden we een spoor van gebruikte plastic handschoentjes op straat. Een typisch geval van ‘Goed idee, alleen de uitwerking is iets minder.’
Roadtrip
Tijdens een roadtrip naar Uttarkashi in het noorden van India in een schoolbus zonder vering zijn de schooljongens door het dolle heen, ze zetten elke twee minuten een ander liedje in, versterkt door een trompet en een trommel. Maar het is een langzame, slingerende rit door de bergen en na een uur begint de eerste groen te zien en anderen volgen snel: zo’n 75 % van de kids, plus hun leraar, is wagenziek en hangt links en rechts uit de raampjes. Na een paar uur lijkt de aangekoekte buitenkant van de bus wel op dat huisje uit het sprookje van Hans en Grietje.
Yoga in India
Kleng, kleng, kleng! Het is een uur of vijf in de ochtend en we worden wakker van gebel en gechant. Hoe kan je India beter ervaren dan in een ashram, dachten we. Dus hebben we geboekt voor een tweeweekse yoga course in Parmarth Niketan, een ashram aan de oever van de Ganges en de voet van de Himalaya in het noorden van India. Onze dag begint om 6.30 uur met anderhalf uur yoga, dan ontbijt, een paar uur theorie en chanten, lunch, rust, een uur yoga, aarti bij zonsondergang (een dagelijks ritueel aan de Ganges) diner en uiteindelijk meditatie voor het slapen gaan. De ashram heeft een aantal tuinen en pleintjes, is een oase van rust (tenminste, als je het vergelijkt met het India buiten het complex) en staat open voor buitenstaanders. Iedereen kan er voor een paar euro slapen en eten. We maken intensief kennis met de hindoeïstische rituelen en gebruiken en lopen ook keihard tegen onze westerse opvoeding en manier van denken aan: na anderhalf uur mantra’s herhalen bij een vuurtje ga je toch denken: jee, wat als al deze mensen al deze tijd nou eens anders zouden gebruiken, zou er dan nog steeds zoveel armoede in India zijn? En zou het leven hier dan beter worden, of juist niet? Want zíj vinden weer dat wij arm zijn, zonder spiritualiteit. Ook het hoge gehalte aan acceptatie (‘het leven is zoals het is’) is aan de ene kant heel mooi en rustgevend, maar ook beknellend. We ontmoeten meisjes die (nog) niet willen trouwen, werkende jonge mannen die eigenlijk zouden willen studeren, jongeren die zouden willen reizen ‘maar zo gaat dat hier niet’. Voor ons westerlingen, heilig gelovend in het feit dat het leven in ieder geval deels maakbaar is en je je dromen vaak kunt vervullen als je echt wilt, zijn deze gesprekken heel frustrerend. En zo komen er tijdens een gemiddelde dag in India nog honderden gedachten, vragen en dillemma’s op. Het is absoluut een bestemming die je uit je comfort zone slingert. Indian safari
Op de een of andere manier belanden we met onze hotelmanager Partie op twee safari’s waarbij we olifanten zien en ‘swampie deer’ (moerasherten). Partie is ook natuurfotograaf, maar als rechtgeaarde Indiër is fauna in actie meer zijn stijl dan serene natuurplaatjes. Met een dik Indiaas accent vraagt hij: “Do you want to click it running/flying/jumping?” “Nah, I am good Partie, just leave it thanks.” De boodschap komt niet echt aan… met een handgebaar stuurt hij zijn chauffeur de bosjes in om het betreffende dier op te jagen: “O yes, there it goes: click it, click it, click it!”.
Haveli
Een fijn hotel in Haridwar. Schone witte lakens, warm en koud water, veilig eten. Drie dagen lang slapen we, eten we, houden ons eten binnen en komen we bij van de nasleep van de voedselvergiftigingen en het reizen door het noorden van India. Op de foto ook de klassieke Ambassador waarmee we later naar Rishikesh reden. http://www.thehaveliharaganga.com/
Abonneren op:
Posts (Atom)
